Familien i Aalborg

Nei nei eins gott að halda sér við efnið sérstaklega þegar áhangenda hópurinn stækkar svo um munar, enda alltaf upplífgandi að lesa gleðifréttir.
Héðan er allt hið besta að frétta, sól og sumar.. lífið gæti ekki verið betra.
Fór með Söru í smá göngutúr og ákváðum við að breyta út af vananum og fara nýja leið og fórum nú inn gamlan malarveg. Úti var 20°C hiti, sól og blankalogn alvega frábært umhverfi, stærðar tré af margskonar tegunudum útum allt og í fullum blómstra, blóm, grasengi og akrar, eitthvað ólíkt því sem maður man eftir frá Íslandi, gulu grasi og einu tveimur birki eða greni trjám á stangli að berjast við að nýta hvern sólargeislan til að vinna á kuldanum. Eitt var þó þarna sem minnti mann á upprunan, á hið undursamlega móðurland en það er engin launhelgi að það er þó eitt íslenkst sem daninn hrífst mikið af en það er íslenski hesturinn og nóg var af honum þarna. Sara var nú hálf smeik í fyrstu að fara of nálægt þeim en þeir voru nokkrir sem komu til að heilsa uppá samlandann og töltu með okkur á meðan við röltum framhjá grindverkinu. Klukkan var snemma og hver öfundar manni ekki af þessu dásamlega veðri á laugardagsmorgni, dagur var svo fullkomnaður rúmum klukkutíma seinna en þá var maður kominn á kaf í skólabækurnar í pínkulitlu herbergi með fullt af fólki án loftræstingar og sama dásamlega veðrið útifyrir þar sem sólin var svo yndisleg að skína beint inn um gluggan til að halda góðum hita á mannskapnum, hita vel yfir venjulegum mörkum.

Heima fyrir gerir Rakel það sem henni finnst skemmtilegra en allt annað en það er að ryksuga og svo reynir hún að halda eitthverji reglu á heimilinu en henni finnst sú barátta oft vonlaus enda oft litla aðstoð að fá, sérstaklega þegar ég eins og svo margir karlmenn erum blindir á ræfils ryk-kornin sem reyna í gríð og erg að fela sig fyrir konunni á heimilinu. Ryksugunni er reyndar skipt út fyrir sláturvel þegar viðrar svona og eru kantarnir svo snyrtir með heimils-skærunum.
Svo er það er orðið tímaspursmál hvenær Emilía fer að hlaupa um en hún er nýlega bún að taka sín fyrstu skref, svo mamman er í á fullu að reyna að fá hana til að labba meira svo að hún verði ekki alltaf með grasgrænu í sumarkjólunum.

Hérna er svo smá myndband af henni labba með göngugrindina.  Myndband (heyrist í vini Daníels, Daníel og mömmunni)

Bætti einnig inn nokkrum myndir í Maí albúmið…

kveðja í bili

jæja best að halda sig við efnið og setja enn eitt bloggið inn, sérstaklega þegar það eru enþá tvær grúppíur eftir sem kíkja inn og lesa bloggið.
Þessa dagana eykst stressið dag frá degi og er það orðið þannig að ég á erfitt með að átta mig á því hvernig fólki með fjölskyldu detti hreinlega í hug að fara erlendis í nám og það bæði eitthvað sem ég hreinlega mæli ekki með,, væri fínt að vera afgreiða timbur í Húsasmiðjunni núna.
Óþarfi kannski að minnast á það að fjármálin eru ekki góð og ekki skánuðu þáu í morgun þegar bílnum datt einum og sér í hug að rúlla sér yfir götuna og aftan á annan bíl og það á meðan ég var inni á leikskólanum hennar Emilíu, Gabríel og Daníel voru í bílnum saklausið uppmálað og sögðust ekki hafa komið við eitt eða neitt, það er reyndar vita mál að handbremsan er ekki góð á bílnum og er hann þá alltaf hafður í gír, en í þetta skipti virðist sem svo að handbremsað hafa klikkað ásamt því að gírstöngin hafi hrokkið til. Þannig að nú er að hafa samband við tryggingafélagið og setja lotteríið í gang lotteríið sem hefur mínusvinning og nánast öruggt að hann gangi út bara spurning hvað hann verður stór. Að lærdómnum að frétta gerast hlutirnir hægt en á föstudag er verkefnaskil og svo próf 5 dögum seinna, ég reyni að nota kvöldin til að lesa en þá er oftar en ekki vonlaust á ná að einbeita sér þegar loks er komin ró í húsið.
Rakel er yfirleitt það búin á því að hún fer bara að sofa óviljandi með stelpunni milli 7 og 8 á kvöldin ég fer yfirleitt 2-3 ferðir og ýti við henni en eftir 3 tilraun þá læt ég hana vera, stundum er einhver svörun og stundum ekki, annars ef það er svörun þá er veit hún varla hvað hún heitir eða hvaða dagur er. Í gærkvöldi vöru framför þar sem hún rauk á fætur um 20:00 og kom niður eftir að hafa lagt sig eftir með Emilíu, reyndar var hún bara að færa sig til þar sem hún lagðist bara í sofann og hélt áfram að sofa. Hinsvegar þegar ég fór í rúmmið um 23:30 þá var hún komin á fullt í tölvunni heyrði reyndar í henni nokkru áður þars sem hún var með áhyggjur hvort hún væri að fara vinna þarna um kvöldið.
Góðu fréttirnar eru þær að flestum heilsast vel líkamlega og veðrið er gott… annað ekki.

Eru þetta ekki skemmtileg tíðindi…

heyrumst…

Nú geta eitthverjir styrkst í trúnni heldur betur, orðið vitni að kraftaverki, þurfa ekki lengur að efast um veruleika eittthvers æðra máttarvalds, hvað annað gæti hafa valdið því að hér á þessu blogi birtist allt í einu nýtt blog og nýjar myndir…

En það er varla hægt að fela sig endalaust á bakvið það að hér sé of mikið að gera til að hægt sé að setjast niður og skrifa nokkrar línur.
Að dekkri hlið lífsins þá hafa hér orðið litlar breytingar, höfum sem aldrei fyrr not fyrir meiri innkomu og er erfitt að standast freystingar til að svissa öllu sem maður kaupir í íslenskar krónur, það eitt getur gert mann klikkaðan. Einnig rennir það alltaf betur upp fyrir manni að það sé ekkert einfalt að vera í erfiðu námi og reka heimili og bitnar það alltaf meir og meir á náminu.

Annars á maður að hugsa meira um björtu hliðarnar, við búum jú erlendis þar sem er löngu komið sumar, 15-20 stiga hiti sól og sumar í 2-3 vikur núna og er loksins farið að rigna enda ekki skemmtilegast að reyna rýna í skólabækur á meðan úti er sumar og sól. Strákarnir dafna vel, var á foreldrafundi í skólanum hans Gabríels þar sem hann var lofaður á alla kanta enda gott sýnishorn. Daníel verður alltaf stærri og stærri enda stutt í skólabyrjun á honum. Emilía stækkar líka og er byrjuð á Vöggustofu, reyndar í aðlögun enþá en byrjunin lofar góðu, styttist í það líka að hún fari að labba en hún gerir það með því að hald sér í, skemmtilegt að sjá líka munin á henni og strákunum ekki spurning að þarna sé kvennmaður á ferð.

Rakeli gengur vel í praktíkinni sinni, hún kannski segir meira frá því síðar. Það styttist í verkefnaskil og próf hjá mér og ekki get ég lofað að niðurstöðurnar þar verða til að monta sig yfir enda full vinna að hugsa um fjölskylduna og ekki mikil orka eftir á kvöldin fyrir heimalærdómin.

Af nýja bænum og nýju íbúðinni er bara það besta að frétta, lítur allt mjög vel út. Set kannski betri myndir inn af íbúðinni svona þegar við nennum að gera mynda hreint.

bestu kveðjur að sinni.

hæhæ

Var að setja inn nokkrar myndir og svo eru hérna tvö stutt myndbönd…bara smella á þau.

Myndband - 1
Myndband - 2

Tékkið svo á blogginu hennar Rakel hér að neðan…..